social-media-icons

Menu
  • Gepubliceerd in Strike A Pose

Strike A Pose recensie van Filmpjekijken.com

"Truth or dare", vraagt een van de mannen aan de tafel. Een verwijzing naar de titel van en meest controversiële scène uit de documentaire uit 1991 over Madonna’s Blond Ambition Tour, waarin deze mannen dansers waren. Destijds kozen ze voor durven. Eén van hen liet zijn penis zien. Twee anderen deelden een kus. Het was dat laatste moment dat de wereld shockeerde. Nu, vijfentwintig jaar later, kiezen de mannen voor de waarheid.

4 sterren

strike a pose oliver

Ester Gould en Reijer Zwaan maakten hun documentaire Strike a Pose vanuit de simpele nieuwsgierigheid naar wat er van de dansers uit Madonna: Truth or Dare was geworden. Ze zijn ouder geworden. Wijzer misschien. Sommigen zijn iets dikker geworden, anderen iets dunner. Eén van hen ontbreekt. In 1995 overleed Gabriel Trupin, 26 jaar oud, aan de gevolgen van aids. Dat was bekend, maar Gould en Zwaan zullen toch bij aanvang niet bevroed hebben dat hun film een zo fascinerend en ontroerend document zou worden van de erfenis van de aidsuitbraak in de jaren tachtig.

Want Strike a Pose is geen film over Madonna en dat is maar goed ook. Uiteraard wordt Madonna genoemd, de moederlijke functie die ze voor veel van de dansers vervulde, hoe ze nog altijd naar haar opkijken. Er wordt ook even gerefereerd aan het juridische gesteggel over de contracten van de dansers, het proces dat drie van hen aanspanden, maar dat is plichtmatig en niet uitgebreid genoeg om echt duidelijk te krijgen waar dat over ging. Daarbij, zo geven ze stuk voor stuk aan, zijn ze Madonna vooral dankbaar voor de kans die zij hen bood.

strike a pose slam aan het dansen

Strike a Pose toont wel hoe lastig het is terug te keren naar de alledaagse werkelijkheid als je maandenlang in het parallelle universum dat zo’n tournee is hebt vertoefd. Avond aan avond tegenover een uitzinnige menigte staan, dat doet iets met de stoffen in je hersenen. En als dat stopt vlucht je zo snel je kan in substanties die dat gevoel van euforie en door je bloed razende adrenaline kunnen simuleren, zo blijkt helaas maar al te vaak. Bij alle zes de mannen voelen we dat een deel van hen (bij de een meer dan bij de ander) vast is blijven zitten in die tijd.

Tijdens de tournee in 1990 waren het jongens, zich uit de undergroundscene worstelende homoseksuelen (op Oliver na) die de straat op gingen en riepen: "We're here, we're queer, get used to it." Maar daarachter school nog een andere realiteit. Een realiteit die werd gedomineerd door angst en schaamte. Een aantal van de dansers blijkt tijdens de Blond Ambition Tour al geweten te hebben dat ze hiv-positief waren. Terwijl ze zich in het zweet dansten op de tonen van Express yourself hielden ze hun eigen waarheid angstvallig verborgen.

strike a pose carlton in lege zaal

Eén van hen was dus Gabriel. Hij was ook een van de twee mannen van de beruchte kus en smeekte Madonna later om het fragment uit de documentaire te laten. Maar Madonna was onverzettelijk. Zij wilde taboes doorbreken en dit was een buitenkans. Voor veel mensen was het de eerste keer dat ze twee mannen zagen zoenen. Ook voor veel jonge jongens, die worstelde met hun homoseksuele gevoelens. Nog altijd krijgen de dansers brieven van mensen die aangeven dat het zien van de documentaire hen bevrijdde. Toonde dat ze geen paria hoefden te zijn, dat, zoals Kevin het verwoordt: "You can be gay and human."

Strike a Pose opent met de tonen van Vogue, maar dan uitgerekt tot vertraagde echo's van een vorig bestaan. Als de documentaire iets bewijst is het dat de gevolgen van de aidsepidemie niet stopten bij de uitvinding van aidsremmers. Dat de angst die in die jaren heeft geheerst zo diep sneed, dat het zelfs bijna drie decennia later nog tot zwijgen maant. Alsof het pas bezegeld wordt als het wordt uitgesproken. En daarom is dat truth or dare-moment in deze documentaire zo symbolisch en ontroerend.

strike a pose 004

"We carried our flamboyance as a warning", zegt Luis ergens in de documentaire. Men moest vooral geen zwakte in hen kunnen ontwaren. Maar kijk nu eens naar Carlton die alleen in zijn halfduistere woonkamer danst. Zo ingetogen, zo kwetsbaar. Later zien we hem nogmaals dansen, maar nu buiten, in het volle daglicht. Met Madonna: Truth or Dare hielpen de zeven dansers de maatschappij zich te verlossen van een taboe. Met Strike a Pose lijken een aantal van hen eindelijk hun eigen verlossing te vinden.

  • Gepubliceerd in Strike A Pose

Recensie Strike A Pose van de Telegraaf

Uitzinnig werd er tijdens de legendarische Blond Ambition-tour met spandoeken gezwaaid. Daarop was niet alleen de naam van Madonna te lezen, maar ook die van Luis, Oliver, Salim, Jose, Kevin, Carlton en Gabriel.

4 sterren

De dansers uit de show waren wereldwijd iconen voor de homo-emancipatie. In Strike a pose blikken zes van hen terug op die roerige periode.

Nummer zeven uit de groep kon er niet meer bij zijn: Gabriel overleed in 1995 aan AIDS. Een tragisch verhaal, zeker gezien de vergeefse worstelingen die hij na de tour voerde met het management van Madonna. Toch is Strike a pose er niet om de popster zwart te maken. De dansers zijn nog altijd onverdeeld trots op wat ze hebben mogen doen. Maar intussen willen ze ook hun eigen verhaal kwijt.

Climax

Deze docu gaat over wat er zich afspeelde buiten het licht van de schijnwerpers. Een leven waarvan alleen de pieken bekend werden, terwijl de dalen net zo ingrijpend zijn geweest.

Nadat de dansers daar los van elkaar openhartig over hebben verteld, brengen filmmakers Ester Gould en Reijer Zwaan hen voor het eerst sinds de tour in 1990 weer samen, om ze te laten praten over oude herinneringen, gevoelens en geheimen.

Dat prachtige gesprek vormt dan niet alleen de climax van een serie aangrijpende interviews, maar laat de kijker ook getuige zijn van hoe de mannen na 25 jaar radiostilte de cirkel rondmaken.

 

  • Gepubliceerd in Strike A Pose

FilmTotaal recensie Strike A Pose

In 1990 was superster Madonna Louise Veronica Ciccone, een in Detroit opgegroeide dochter van een Italiaanse immigrant, op het toppunt van haar roem. De popster had grote hits gehad met Like a Prayer en Vogue, waarmee ze het imago van zoetsappig popsterretje inmiddels achter zich had gelaten. Het resulteerde in misschien wel de belangrijkste wereldtournee van haar inmiddels vier decennia tellende carrière. De Blond Ambition Tour zou tevens de eerste concertreeks in een rijtje van vele zijn waarin Madonna opschudding veroorzaakte. Aan haar mierzoete hitje Like a Virgin werd een geheel andere betekenis gegeven, toen de Queen of Pop op een bed midden op het podium masturbatiebewegingen maakte. De tour resulteerde in de documentaire In Bed with Madonna, waarmee de wereldster wederom de media choqueerde. Hierin was de innige band met haar mannelijke dansers te zien en berucht was de tongzoen tussen twee van hen. Madonna is een artieste die altijd de controverse heeft opgezocht, deze ook nodig had, niet uitblinkt in één discipline, maar altijd de juiste mensen om zich heen wist te verzamelen om relevant te blijven.

Inmiddels is Madonna zevenenvijftig jaar oud en zeven wereldtournees verder. Ze blijft zichzelf opnieuw uitvinden, maar ze heeft aan relevantie in moeten boeten. Hoe je het ook wendt of keert: het succes en het spraakmakende van The Blond Ambition Tour zal ze nooit meer weten te evenaren. Als jongetje was journalist en adjunct-hoofdredacteur van Nieuwsuur Reijer Zwaan geobsedeerd door Madonna en dan vooral door deze tour uit 1990. Maar hij herinnert zich vooral de indruk die de zeven dansers van de show op hem hebben gemaakt. De verslaggever en nu ook documentairemaker besloot samen met collega Ester Gould de zeven dansers op te zoeken. Wat is er van hen geworden? Wat voor impact heeft de wereldberoemde tour op hun levens en carrières gehad? Hoe kijken zij terug op deze tumultueuze periode en hebben zij nog contact met elkaar en de artieste die hen groot heeft gemaakt? Met Strike a Pose, een titel die refereert naar Madonna’s wereldhit Vogue, gaan Zwaan en Gould op zoek naar antwoorden. De werkelijkheid was niet zo ideaal als in Zwaans herinneringen en beleving als kind. Bizar genoeg heeft Madonna het succes van Vogue grotendeels te dansen aan twee van die zeven dansers die de choreografie voor haar uitschreven, nadat ze er zelf veel succes mee hadden gehad in het New Yorkse nachtleven.

MaarStrike a Pose is niet alleen een verhaal over de roem – die voor de dansers in sommige gevallen haast groter was dan die van Madonna zelf – maar ook over de teloorgang en de keerzijde ervan. Als de Belg Salim na het verstrijken van de tour op zoek ging naar andere klussen was hij toch altijd ‘die danser van Madonna’. Dit stempel was zowel een zegen als een vloek. Maar veel heftiger nog is de confrontatie met aids. Eén van de zeven dansers heeft er zelfs het leven door moeten laten. Anderen moeten zien om te gaan met de ziekte, beseffend dat ogenblikkelijk de associatie met homoseksualiteit wordt gelegd. De heren zijn allemaal een affectie met dans blijven houden, al zijn ze niet allen meer professioneel actief in dit veld. Zwaan en Gould laten zich niet verleiden tot het richten van hun aandacht op de superster die de loopbanen van de dansers heeft gefaciliteerd en in een stroomversnelling heeft geholpen. Maar de zangeres heeft wel de levens van de dansers getekend. Na afloop van de wereldtour is de relatie met Madonna voor sommigen grimmig en naar geworden. Het contact verliep dan voornamelijk in de rechtszaal. Madonna komt eruit naar voren als een kille berekende zakenvrouw, hoe warm de beelden in In Bed with Madonna ook zijn. Maar haar dansers haasten zich erbij te vermelden dat ze geen haatgevoelens jegens haar hebben. Ze zijn haar dankbaar voor de kansen die ze door Madonna hebben gekregen.

Ook al speelt de popster nog steeds een enorme rol in hun levens, met Strike a Pose richten Zwaan en Gould zich voornamelijk op de persoonlijkheden van de dansers zelf. Dan blijkt dat er, zelfs met wat kilootjes meer, helemaal geen sprake is van vergane glorie. De heren hebben hun worstelingen gekend, maar zijn niet getekend door hun verleden. Daar waar veel van hun fans zijn blijven vastklampen aan de tijd van weleer, zijn zij verder gegaan met leven. Met de bijbehorende ups en downs. Madonna is in deze emotioneel geladen, maar goudeerlijke portrettenreeks gedegradeerd tot een bijrol. Maar wat er wel uit te destilleren valt is dat la Ciccone een onuitwisbare invloed heeft gehad op de emancipatie van homoseksuelen en de bewustwording rondom aids. De mannen zijn hun verleden en elkaar nooit vergeten. Gekunsteld is hun reünie in een restaurant, waarmee de documentairemakers afsluiten aanvankelijk wel, maar er komen zo veel mooie herinneringen en oprechte gevoelens naar boven dat je dit de makers onmiddellijk vergeeft.

  • Gepubliceerd in Strike A Pose

Ex-dansers Madonna doen boekje open in Strike A Pose

Het is niet alleen een lekkere throwback naar de nineties, de documentaire Strike a Pose over de ex-dansers van Madonna; het is ook een ontroerend relaas over angst en schaamte en de tol van doen alsof.

4,5 van de 5 sterren

Toen ze in 1990 werden gecast voor de Blond Ambition Tour was dat voor jongens als Salim uit België en Oliver uit een achterstandswijk een droom die uitkwam. Luxe hotels, uitzinnige fans, één grote familie met Madonna als moeder. Alles kon, alles mocht. En alles moest.

Zes van Madonna's ex-lievelingetjes, 25 jaar later niet meer even slank en arrogant als toen, vertellen over hun ervaringen. Hoe ze op het podium en op camera - de succesdocumentaire In Bed with Madonna legde de tour vast - een voorbeeldrol aannamen die niet altijd strookte met de realiteit. Hard roepen dat je oké bent met je homoseksualiteit en dat je niet bang bent voor aids, is wat anders dan het ook echt (niet) zijn.

Houd het maar eens droog op het eind. Dit is een bescheiden Nederlands project met internationale allure.

Regie: Ester Gould & Reijer Zwaan. Hoofdrollen: Luis Camacho, Oliver Crumes, Salim Gauwloos.

  • Gepubliceerd in Strike A Pose

Strike A Pose is fragiel en spraakmakend

Fragiele scènes tonen hoe de dansers van Madonna's Blond Ambition Tour zich verloren in roem, maar desondanks wisten te overleven. Dankzij pijnlijke onthullingen, maar ook dankzij hun humor en energie, worden Luis, Salim, Jose, Kevin, Carlton en Oliver je gemakkelijk vertrouwd.

4 sterren (van maximaal 5)

Het zal je maar gebeuren, als jonge danser: een persoonlijke boodschap van Madonna op je antwoordapparaat. Of je voor haar wilt werken.

Zo eenvoudig kan een alles veranderende gebeurtenis zich aandienen, blijkt uit de documentaire Strike a Pose, rond de zeven dansers die Madonna in 1990 castte voor haar legendarische Blond Ambition Tour. De toen amper volwassen mannen konden onmogelijk weten welke impact hun optredens zouden hebben op zowel hun eigen leven als dat van talloze anderen.

Ongedwongen sfeer

Luis, Salim, Jose, Kevin, Carlton, Oliver (de enige hetero van het stel) en de in 1995 aan aids overleden Gabriel werden boegbeelden van seksuele zelfexpressie en dat lag niet alleen aan de ultra-gestileerde vogue-choreografieën die ze met Madonna uitvoerden. Minstens zo bepalend was de documentaire Madonna: Truth or Dare (1991), die toont hoe familiair en ongedwongen de jongens en de diva achter de schermen met elkaar omgingen.

Spraakmakend was met name de destijds ongehoorde, expliciete tongzoen van Gabriel en Salim. 'De film bevat zelfs een scène van twee kussende mannen', waarschuwt in Strike a Pose een nieuwsuitzending van toen; archiefmateriaal waardoor de jaren negentig opeens heel ver weg lijken.

Als de dag van gisteren

Voor de dansers, die tijdens de tour hechte vrienden werden, is het allemaal als de dag van gisteren. Hun sterrenbestaan behoort al lang tot het verleden, maar zodra de mannen hun knipselmappen en dozen met herinneringen van zolder halen, borrelen de verhalen op en worden de ogen waterig. Fragiele scènes zijn het, waarmee regisseurs Ester Gould (A Strange Love Affair with Ego) en Reijer Zwaan mooi inzichtelijk maken hoe hun personages zich verloren in hun roem en toch wisten te overleven.

De mannen praten liefdevol over hun zelfverklaarde surrogaatmoeder Madonna, ook als van de zorgeloze sfeer uit Truth or Dare met terugwerkende kracht weinig overblijft. Zo vertelt Gabriels moeder dat haar zoon in 1990 helemaal niet klaar was voor zijn coming-out, maar dat Madonna weigerde de tongzoenscène uit haar film te verwijderen. En dan blijken enkele dansers destijds ook nog eens te hebben verzwegen hiv-positief te zijn. Met pijn en moeite durven ze die bekentenis in Strike a Pose alsnog aan.

Dankzij zulke onthullingen, maar ook dankzij hun humor en energie worden Luis, Salim, Jose, Kevin, Carlton en Oliver je gemakkelijk vertrouwd. Geen wonder dat de finale van de film - een emotionele reünie van de heren, die elkaar met de jaren uit het oog zijn verloren - ontroert. Zelf betreuren ze dat Madonna niet van de partij is, maar wat zou het: als toeschouwer heb je aan deze fascinerende, onverwoestbaar flamboyante mannen meer dan genoeg.

  • Gepubliceerd in Buitenlands nieuws

Madonna shrugs off controversy in epic final Aussie show

After a 23-year wait, Madonna returned to Australia for the final leg of her Rebel Heart world tour, bringing with her the controversy that has surrounded much of her three-decade-plus career.

Epic late starts, reports of drunken behaviour onstage, emotional break downs due to a custody battle and being accused of sexually assaulting a minor dominated the headlines during the Material Girl’s almost two week stint Down Under.

After taking Melbourne and Brisbane by storm, the 57-year-old pop culture icon hit Sydney for the last two shows of her 82 date tour.

The Australian press went into overdrive when Madonna turned up on stage in Brisbane for her first Queensland show of the tour at 11.18pm, almost two hours past her expected start time.

For her final show on Sunday night, the second of two nights at Sydney’s Allphones Arena, Madonna once again took no notice of the backlash, finally appearing on stage at a very tardy 11.30pm – the latest of the entire world tour - before proceeding to begin an almost three hour set – the longest of the tour.

Expectation and anticipation went into overdrive for the Harbour City fans, who appeared to keep a calm albeit weary vigil as they awaited the pop diva to finally appear on stage.

A rousing reception after a video introduction featuring Mike Tyson heralded her long awaited arrival.

Madonna’s 12th studio album Rebel Heart dominated the early proceedings before Burning Up, her first ever Australian hit in 1983, upped the ante with Madonna rocking out while playing a Flying V guitar.

The show’s spectacular highlight came early on when Madonna performed Holy Water, her Kanye West produced ode to oral sex, mashed up with Vogue while pole dancing alongside scantily clad dancers dressed as nuns, one of which she sensationally body surfed on much to the crowd’s jaw-dropping glee.

Somewhat apathetically, Madonna apologised for her late start explaining that she was filming the Sydney show for a future DVD release and that she wanted everything to be perfect.

She then pulled out the almost forgotten 1980s hit True Blue, which was remixed into a sweet acoustic love song performed while she strummed on the ukulele.

The momentum continued as Madonna worked her way through a string of exceptional pop performances, proving why she is still at the top of her game in a live arena after so long and with so much detrition.

Deeper and Deeper, from 1992’s Erotica, was in its high energy original form, HeartBreakCity leading into Love Don’t Live Here Anymore showcased her vocal prowess and an electro dance version of Like a Virgin brought the house down as she danced without abandon, solo on the cross shaped catwalk like it was the 1984 MTV Music Video Awards all over again.

It might have been the last show of a gruelling world tour, but there was no signs of exhaustion as Madonna worked her way through the mammoth 160 minute show that peaked at the end of its third act with the 1989 monster hit Like a Prayer that saw the packed arena almost shake to its core.

The well-publicised potty mouth was evident throughout, with Detroit-raised entertainer teaching the crowd to use her favoured catchcry (“f... f... f... yeah”) whenever she addressed them.

But there was no emotional breakdown, no mention of her “missing” 15-year-old son Rocco, no drunken slurring and no falling off tricycles.

For the final show, she gave a heartfelt thank you to her loyal dancers, crew and band before allowing them to spank her (all 19 of them) while playfully making light of the scandal where she exposed a 17-year-old fan’s breast onstage last week in Brisbane.

“I am 18. I am old enough to know better and young enough to want to anyway,” she joked while being bent over as her crew waited their turn to spank her behind.

The “sexual assault scandal”, as it has been referred to in the press internationally, was again referenced when said teenager Josephine Georgiou and her mum Toni were in the crowd in VIP seats and were singled out by Madonna when she did her nightly bridal bouquet toss into the crowd.

A master media manipulator, Madonna used the moment to ask Josephine to marry her before deciding it wouldn’t work because they both can’t cook and the Gold Coast model is a vegan.

As the clock hit 2am, an exhausted and satisfied crowd put their hands collectively in the air as Madonna finished her show, and tour, with a faithful, upbeat performance of Holiday before she strapped on a harness and disappeared behind the video screens.

She said she would be back, but Australians have heard that many times over the years.

It might have been 23 years, but Madonna did not disappoint or make her presence in Australia unnoticed, and for a 57-year-old woman to still create such a buzz – for good or bad – against the social media pop starlets of the modern world that is no easy task.

CONCERT
Madonna
Allphones Arena, Sydney
March 20
REVIEW: ROSS McRAE
4.5 stars

  • Gepubliceerd in Rebel Heart Tour

Madonna Sydney concert review: ‘God forbid a mother should miss her son’

MADONNA performed the final show of her Rebel Heart World Tour in Sydney last night without managing to get into any trouble on stage - however, she did keep fans waiting for several hours before starting the show.

In contrast to her Saturday night AllPhones Arena show (where reviewers, photographers and other media were in attendance) when Madonna took to the stage less than 15 minutes past the billed 10pm start time, at last night’s Sunday evening show the Queen of Pop still hadn’t kicked off her performance more than an hour later.

https://twitter.com/EvieGrabowiecki/status/711576325748690945

Eventually, just shy of 11:30pm, the final show of the 82-date Rebel Heart World Tour started.

“It’s not that I want to be late, it’s that I want to be perfect,” Madonna told the crowd during the show, which finished at around 2am. Sydney Trains had put on extra late-night services until in anticipation for the pop diva’s now-legendary lateness.

Some fans voiced their frustration when Madonna posted a selfie to Instagram announcing that she had her ‘game face’ on and was preparing for her final show - well after the time many had already expected her to be on stage:

We were in attendance at the previous night’s show - here’s our review...

MADONNA was on time and on-point for her first Sydney concert in 23 long years — but she still found time in her expertly-choreographed 2.5 hour show to address the controversies that have plagued her Australian tour.

If you’d believe the bad press, Madonna’s been a drunken, unstable trainwreck on this tour. In truth, the only issue we can really hold against her is her less-than-stellar timekeeping — which reached its zenith at her first Brisbane show, kicking off hours after the advertised start time.

Her first of two AllPhones Arena Sydney shows began a mere 15 minutes past the promised 10pm start — no doubt Madge was hurried along by the fact that the evening was being filmed for the inevitable tour DVD.

It was an eclectic setlist, mixing an ample selection of songs from her latest album, the mammoth hotchpotch Rebel Heart, with golden oldies largely taken from her earliest years.

Like A Virgin, Burning Up, Like A Prayer, Deeper and Deeper and Music were all present and accounted for. No such luck for Ray Of Light, Frozen Hung Up or Express Yourself — and world-conquering hits like Into The Groove and Vogue were offered up only in blink-and-you’ll-miss-it-form.

But thats’s what you get with Madonna. She’s never one to take the obvious crowd-pleasing route — and yet her spectacular show couldn’t be more of a crowd-pleaser.

While the tightly choreographed concert went off without a hitch, all eyes were on Madonna during the more off-the-cuff moments, when she took the opportunity to reference the fuss she’s caused during her last week-and-a-half in Australia.

Bending one of her female dancers over her knee, Madonna joked: “How old are you? 15 or 16?”

“14,” came the reply.

“Good. I’m doin’ good with minors these days,” said Madonna, before she and the rest of her dancers delivered a few spanks.

The quip, of course, was in reference to just the latest controversy to befall Madonna’s tour, after she invited a female audience member up on stage an proceeded to pull down her top. Problematic enough, and made even moreso when it was revealed the girl in question was underage (she’s gone on record describing it as the incident as the “best moment of her life,” so make of that what you will).

“Here’s the thing: I don’t even drink. But because I’ve been accused of being an alcoholic so many times, I’m gonna start drinking. So f**k you!” she announced during another unscripted moment.

“I just get myself into trouble when I say things! I should just learn to be quiet like my dad taught me.”

Later in the show, she made reference to her ongoing custody battle over 15-year-old son Rocco, who is living in London with his father Guy Ritchie.

“I don’t wannna be accused of having a meltdown... God forbid a mother should miss her son,” she said.

“I’m glad you all have a sense of humour, because if I didn’t have one I wouldn’t survive.”

Outside of these pointed references to the controversies that have chased her in Australia, Madonna’s was an expertly polished, spectacular production: an at-times overwhelming display.

Pole-dancing nuns! A flapper speakeasy! The Last Supper reimagined as a pansexual orgy! It was all there — and, just when we thought we couldn’t get any more, the very tall and thoroughly up-for-it Game of Thrones star Gwendoline Christie, who was the night’s Unapologetic Bitch, took to the stage to dirty dance with the Queen of Pop.

Madonna has one last show left of her Rebel Heart tour. Like tonight’s show, it’s being filmed for a future DVD release, so expect her to bring the goods (and start on time). She’s been vocal these past few days about wanting Kylie Minogue to join her on stage — whether or not that will happen remains to be seen. One thing’s for sure: She’s going to go out with a bang.

Madonna plays Allphones Arena, Sydney — Sunday March 20. Final tickets available through Ticketek.com.au

  • Gepubliceerd in Rebel Heart Tour

Madonna review – pop queen pole dances, high kicks and bigs up Mike Tyson

From simulated sex acts to pole dancing on the belly of a woman dressed as a nun, Madonna proves she can still do whatever she wants.

The show begins before the show. A masked, female DJ dressed like a war-crier from Mad Max lurches over her decks and demands of the packed house at Rod Laver Arena: “Are you ready for the queen? Are you ready for your queen?”

In the fan seats of the pit, they clutch the backs of the chairs in front of them and they bray with joy. It’s a sound echoed amongst the thousands in the cheaper seats, affirming they are ready, and she is their queen.

The queen herself takes another half hour to materialise, but when she does her entrance is beyond mere expectations of the regal. The music blares, the lights blast, the queen descends from the ceiling in flowing red and black robes, and with her retinue styled as a legion of armed samurai reenacting in mime the battles of the Crusades at a nightclub goth night, the queen hits the stage as, within an explosion of video, the words “I’m the best there ever was!” is shouted by a convicted rapist.

Mike Tyson? Seriously? But the crowd is on their feet, dancing, cheering. Only Madonna can get away with this.

If the video placement of a screaming Tyson amongst the bright colours of an opening song and dance number is startling, consider the lyrics of the song itself, Iconic: “If you don’t make the choice / And you don’t use your voice / Someone else will speak for you instead.”

Herein lies both the central theme of this Rebel Heart tour show, as well as perhaps the enduring appeal of Madonna herself: only by doing exactly as she pleases can she define herself on her own terms.

It’s more than thirty years since Madonna first appeared as the swaying, self-absorbed singer of songs such as Holiday, amusing herself by dancing around in the kind of see-though, cheap-lace clothes that, at the time, everyone – even your mum – would have called you a slut for leaving the house in. The defining image of her “give a fuck”-free attitude was cemented in a scene from her role in 1985’s Desperately Seeking Susan. Madonna, as the happily amoral Susan, cleans herself up in a public toilet, drying her armpits in the airflow of an upturned hand-drier; matrons watch on, horrified, but an uncaring Susan/Madonna immerses herself in a moment of sensual joy.

She’s been doing exactly as she pleases ever since, and “making the choice, using her voice” in a parade of wilful reinventions and reimaginings of her pop persona. The difference between Madonna and pop stars like Britney Spears is her self-reinventions have always been her act, rather than a strategised rebranding intended to sell more records to new markets.

And what an act it is. Twenty years since she last toured Australia with her Girlie Show, one could be forgiven for expecting a new performance to be slowed by the weariness of ageing. Madonna’s now 57, but Rebel Heart explores the mechanics of just how much ageing is a performance, too; there’d be teenagers hard-pressed to replicate her onstage gyrations, her sudden press ups, rapid squats, burst of flamenco, trapeze work, pole-dancing, or circling the stage on a tricycle, let alone while also singing, managing costume changes and keeping up her repartee, launching into a dark shred of Burning Up on a flying-V one moment and a tender acoustic rendition of True Blue the next.

She’s Madonna, she can do what she wants; if that means dressing herself up as a matador and herding men dressed as minotaurs, pushing a lover from a staircase into a pit, or shoving men from the stage while belting out Material Girl, she will if she can and she does.

Sound exhausting? It is, as much for the audience as for the performer, who around the two-thirds mark seems to hit a problem with the sync of the sound, and attempts to distract us with some breathlessly flat jokes about spilled nuts. Ever the pro, Madonna throws to Molly Meldrum, spied in the audience, thanking the local hero who supported her early career, while buying her crew some crucial seconds with the chanting gratitude of the crowd. The pace had slackened; she recovered it.

Later, she suggested she was recovering from a cold, and said she’d missed a song. It may have been a medley including Lucky Star and Get Into The Groove, featured in other Rebel Heart shows but missing here. It hardly matters; with pole-dancing nuns in nappies, stage bungee-diving, a reenactment of Da Vinci’s Last Supper as an orgy, leaping samurai, acrobats, simulated sex acts and Madonna belting out old hits, new hits, and old hits done in the manner of new hits – plus a bit of Sondheim and Motown, as well as a surprisingly moving cover of Edith Piaf – one hardly walks away unentertained.

If the definition of an artist is their unique contribution to spectacle, the queen reigns supreme.

Madonna plays Brisbane Entertainment Centre on 16 & 17 March, and Allphones Arena in Sydney on 19 & 20 March.

  • Gepubliceerd in Rebel Heart Tour

Madonna sings for Molly

MELBOURNE waited 23 years and 45 minutes for Madonna to return to the big stage.

She was surprisingly punctual for her sold-out Rod Laver Arena show last night, after being four hours late for her one-off Forum show on Thursday.

That night was a rehearsal of a looser style of show, including her stand-up comedy. Last night we saw classic Madonna in full pop extravaganza mode.

And remember — that’s a genre she helped to create. Most pop concerts now follow her blueprint.

Madonna told the audience: “Thank you for your patience, you’ve waited over 20 years. What the f*** is wrong with me?”

She also apologised for the rough Tears of A Clown show, saying “I only had two days to rehearse — I’m gonna do it better next time, I promise.”

Madonna got back into clown mode briefly, riding a tiny bike, honking a horn and pulling out a hip flask.

The singer offered Molly Meldrum, who was in the front row, a swig, thanking him for “being the first man in Australia to fall in love with me.”

She dedicated Take a Bow to Meldrum saying “you’re the best” before the crowd started chanting “Molly! Molly!”

Meldrum was Madonna’s first media champion, with his show Countdown responsible for her songs Burning Up and Holiday becoming hits before anywhere else in the world.

The pair have remained friends since.

Madonna tried and failed to pronounce Melbourne correctly and asked if she could stick to “Mel-born”.

While she is a huge fan of the ‘F’ bomb, another F-word dominated the Rebel Heart tour - fun. Maybe it’s the fact that Australia is the final leg of this world tour, but Madonna seems more relaxed on stage. She’s chatting more with the audience and deviating from the setlist — whereas she’s usually rigidly making sure each show is as perfect and structured as possible.

Maybe it’s the influence of last week’s Tears of a Clown show, which was a glimpse into the perfectionist in rehearsal mode, but the audience interaction and bawdy jokes were a nice way to reintroduce herself to Australia.

Sadly that chatter (and possibly coming on 45 minutes late) meant she dropped Dress You Up and Who’s That Girl, throwing in Take a Bow and a bit of Send in the Clowns, also from last week’s show.

Madonna did joke about a possible return of her stand up set “next month — next month in 2019”.

At 57, Madonna is forging new territory in pop music — still touring regularly and still at the top of her game.

There’s no denying these are expensive tickets (over $500 for the best seats, before you get into VIP pricing), but productions at this level don’t travel the world cheaply.

Madonna has never been a greatest hits artist. There are actually more hits than usual in her Rebel Heart set (some annoyingly chopped up into medleys), but if you want wall-to-wall `80s or `90s hits, you have the wrong artist.

There are still plenty of classic Madonna hits — Burning Up is back as you remember it from 1983, just with Madonna on wailing electric guitar — and Like a Virgin, Music, La Isla Bonita, Material Girl, Holiday and the under-rated Deeper and Deeper are all major moments.

And as far as classic Madonna themes, how about nuns in lingerie pole dancing on crucifixes for Holy Water and Madonna doing some pole-vogueing for a quick snatch of Vogue?

There’s also a re-enactment of the Last Supper where Madonna sings Devil Pray with her arms bound.

Devil Pray along with fellow new tunes Rebel Heart and Living For Love demonstrate that Madonna still knows how to make powerful pop music, even if radio stations have put her out to pasture.

Her cover of Love Don’t Live Here Anymore was a vocal highlight while she dedicated her cover of La Vie En Rose, which she played on ukulele to aspiring singer and audience member Jake Dennis not her son Rocco, as she did in New Zealand last week.

International Australian drag star Courtney Act was Madonna’s Unapologetic B**ch for Melbourne, with the singer seemingly not realising who Act was.

Sure, you could pick a dozen Madonna classic hits you’d rather hear than Body Shop or Unapologetic B**ch (Like a Prayer or Express Yourself for starters) but Madonna has always done everything the way she wants.

It’s that single-minded determination that may alienate some people and keeps her diehard fans on board. It’s also the reason she’s the most successful and enduring pop star of her generation.

And theRebel Hearttour is a long overdue reminder for Australian fans of how incredible pop concerts can be, from the woman who reinvented pop music.
Madonna plays Rod Laver Arena again tonight before shows in Brisbane and Sydney.

 

  • Gepubliceerd in Rebel Heart Tour

Madonna takes stage in Melbourne

After a 23-year wait, Madonna has wowed her fans Down Under in an energy packed extravaganza and paid tribute to the first Australian man who fell in love with her - Molly Meldrum.

The US superstar descended onto the Rod Laver Arena stage in Melbourne in a cage for her first Australian show for her Rebel Heart tour, joining a tightly choreographed team of dancers, which included nuns in habits and hot pants pole dancing on crucifixes.

She was about 45 minutes late, a far cry from the four hours fans were forced to wait for her intimate one-off Melbourne show at the Forum on Thursday, Tears of a Clown.

"I've waited over 20 years? What the f*** is wrong with me?" she asked cheering fans.

The spectacular, jam packed with dancing, aerial stunts and cheekiness, even featured the pop queen share a special moment with music guru Meldrum, who was in the first row.

Madonna dedicated Take a Bow to him, "the first man in Australia to have fallen in love with me."

"You're the first Australian man to appreciate me and I appreciate you.

You're the best," she said.

Meldrum blew her a kiss as she launched into the song, with the crowd responding by chanting "Molly".

"I f**ken love you," he said, to which she replied: "I love you too."

While the two-hour plus show was in support of her 13th studio album, Rebel Heart, the pop queen delighted most with old favourites including a rocked up Burning Up, Like a Virgin, and Material Girl.

Another highlight was her acoustic ukulele version of Edith Piaf's French classic La Vie en Rose, as the stadium lit up with mobile phone lights.

Madonna chatted a lot to the audience, shared the stage with Australian Idol drag queen Courtney Act for a bit, and threw in a couple of throwbacks to her clown show, including riding around the stage in a tiny bicycle and making some daggy jokes.

"Everyone said how touched they were. I just let it all hang out, I was vulnerable," she said of the Tears of A Clown show.

"Not like my big shows where everything's perfect and choreographed and no mistakes."

She apologised for only having two hours to rehearse for Tears of a Clown.

During that show she became emotional about her son Rocco, who's in a custody battle between her and ex husband Guy Ritchie.

But there was no mention of it at Saturday's show, it was all about the music for the artist known over the years for her discipline and perfection.

The final highlight was old favourite, Holiday, which featured Madonna wrapped in the Australian flag.

It may be over two decades since Madonna's reached these shores but the 57-year old's creative spirit and her superwoman energy didn't falter.

Madonna plays Melbourne again Sunday, followed by Brisbane on Wednesday and Thursday and Sydney next weekend.

Abonneren op deze RSS feed

Login or Registreren

Wachtwoord vergeten? / Gebruikersnaam vergeten?

Om de website van MadonnaNed goed te laten functioneren, maken wij gebruik van cookies. Meer informatie

Akkoord

Cookies zijn eenvoudige kleine tekstbestanden die worden opgeslagen op de harde schijf of in het geheugen van je computer. Cookies kunnen je computer of de bestanden die op jouw computer staan niet beschadigen.

Cookies zorgen er onder andere voor dat je ingelogd kan blijven op MadonnaNed. Wij gebruiken ook cookies om essentiële onderdelen op onze website te laten werken.

Social media

Deze website bevat tevens “buttons” van sociale netwerken als Facebook, Linkedin en Twitter, waarmee u (content van) onze website kunt delen op die netwerken. De buttons werken door middel van stukjes code die van deze partijen zelf afkomstig zijn. Door middel van deze code worden cookies geplaatst. Wij hebben daar geen invloed op. Leest u de privacyverklaring van Facebook, Linkedin en Twitter (welke regelmatig kunnen wijzigen) om te lezen wat zij met uw (persoons)gegevens doen die zij via deze cookies verwerken.

Analytics

We gebruiken cookies om statistieken te verzamelen van onze bezoekers om te zien hoe vaak de website - en welke pagina's - door bezoekers worden bekeken.